از هرچه بگذرم چَشمهای تو چیز دیگریست
چگونه قبول کنم بَعدِ من سهم دیگریست
بخدا این همه زیبایی در یک نفر اِنصاف نیست
اصلا خودت بگو در حق دیگران اِجحاف نیست ؟
در حسرت نداشتن چَشمهای تو باید گریست
من ماندم و پیچ و تاب مویی که دگر نیست
گشتم نبود، نگرد که شبیه خودت نیست
بعد تو من میمانم و تویی که دیگر نیست
چهارشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۳
برچسب:
نویسنده: سپیده زارعیان